Pen Academic Publishing   |  ISSN: 2602-4780   |  e-ISSN: 2602-4489

Original article | International Journal of Innovative Approaches in Education 2018, Vol. 2(2) 34-45

Türkçe Öğretmeni Adaylarının Konuşma Eğitimi Dersine Yönelik Tutumları

Göksu Çiçekli Koç

pp. 34 - 45   |  DOI: https://doi.org/10.29329/ijiape.2018.148.1   |  Manu. Number: MANU-1803-14-0001.R1

Published online: July 29, 2018  |   Number of Views: 103  |  Number of Download: 218


Abstract

Dil, anlama becerileri olan dinleme ve okuma ile anlatma becerileri olan yazma ve konuşmadan oluşmaktadır. İnsanlar kendilerini ifade edebilmek ve diğer insanlarla anlaşabilmek için anlatma becerilerinden en fazla konuşmayı tercih etmektedirler.  Konuşma her ne kadar doğuştan getirilen bir özellik olarak kabul edilse de verilecek eğitimle daha düzgün ve daha etkili hale gelebilmektedir. Araştırmalar öğretmenin sınıf içindeki yaklaşımının öğrencilerin daha düzgün ve daha etkili konuşma dili kazanmasında önemli rol oynadığını ortaya koymaktadır. İlköğretim öğrencilerinin konuşma konusunda öğretmenlerini, özellikle Türkçe öğretmenlerini örnek aldıkları düşünüldüğünde Konuşma Eğitimi dersinin büyük önem taşıdığı söylenebilir. Dolayısıyla bu derse yönelik tutumun da yüksek olması beklenmektedir. Bu araştırmanın amacı Ege Üniversitesi Eğitim Fakültesi Türkçe Öğretmenliği lisans programında öğrenim gören öğretmen adaylarının Konuşma Eğitimi dersine yönelik tutumlarının cinsiyet, mezun olunan lise türü ve bölüm tercih durumu değişkenleri açısından karşılaştırmalı olarak incelenmesidir. Araştırmanın çalışma grubunu Ege Üniversitesi Eğitim Fakültesi Türkçe Öğretmenliği lisans programı 3. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmada Ceran (2012) tarafından geliştirilen “Konuşma Eğitimi Dersine Yönelik Tutum Ölçeği” kullanılmıştır. 34 maddeden oluşan Likert tipi ölçek 47 öğrenciye uygulanmıştır. Araştırma bulgularına göre öğretmen adaylarının Konuşma Eğitimi dersine yönelik olumlu tutuma sahip olduğu tespit edilmiş ancak cinsiyet, mezun olunan lise türü ve bölüm tercih durumu değişkenleri bakımından anlamlı bir farklılaşma gözlenmemiştir.

Keywords: Konuşma Eğitimi, Türkçe Öğretmen Adayı, Türkçe Eğitimi


How to Cite this Article?

APA 6th edition
Koc, G.C. (2018). Türkçe Öğretmeni Adaylarının Konuşma Eğitimi Dersine Yönelik Tutumları. International Journal of Innovative Approaches in Education, 2(2), 34-45. doi: 10.29329/ijiape.2018.148.1

Harvard
Koc, G. (2018). Türkçe Öğretmeni Adaylarının Konuşma Eğitimi Dersine Yönelik Tutumları. International Journal of Innovative Approaches in Education, 2(2), pp. 34-45.

Chicago 16th edition
Koc, Goksu Cicekli (2018). "Türkçe Öğretmeni Adaylarının Konuşma Eğitimi Dersine Yönelik Tutumları". International Journal of Innovative Approaches in Education 2 (2):34-45. doi:10.29329/ijiape.2018.148.1.

References
  1. Adalı, O. (2003). Anlamak ve Anlatmak. İstanbul: Pan Yayıncılık. [Google Scholar]
  2. Akkaya, A. (2012). Öğretmen Adaylarının Konuşma Sorunlarına İlişkin Görüşleri. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9 (20), 405-420. [Google Scholar]
  3. Aktaş, Ş. ve Gündüz, O. (2013). Yazılı ve Sözlü Anlatım. Ankara: Akçağ Yayınları. [Google Scholar]
  4. Akyol, H. (2006). Türkçe Öğretim Yöntemleri. Ankara: Kök Yayıncılık. [Google Scholar]
  5. Altunkaya, H. (2017). Etkinliklerle Hafta Hafta Konuşma Eğitimi. (Ed. A. Akçay ve S. Baskın). Ankara: Anı Yayıncılık. [Google Scholar]
  6. Arhan, S. (2007). Öğretmen Görüşlerine Göre İlköğretim Okulları İkinci Kademede Konuşma Eğitimi. (Ankara İli Örneği). Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara. [Google Scholar]
  7. Arslan, A. (2012). Üniversite Öğrencilerinin “Topluluk Karşısında Konuşma” ile İlgili Çeşitli Görüşleri (Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi Örneği). Turkish Studies, 7 (3), 221-231. [Google Scholar]
  8. Aşıcı, M. (1996). İlkokul 4-5. Sınıflarda Anadili Öğretiminde Karşılaşılan Problemler ve Öneriler. Doktora Tezi. İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul. [Google Scholar]
  9. Başaran, M. ve Erdem, İ. (2009). Öğretmen Adaylarının Güzel Konuşma Becerisi ile İlgili Görüşleri Üzerine Bir Araştırma. Kastamonu Eğitim Dergisi, 17 (3), 743-754. [Google Scholar]
  10. Calp, M. (2005). Özel Eğitim Alanı Olarak Türkçe Öğretimi. Konya: Eğitim Kitabevi. [Google Scholar]
  11. Ceran, D. (2012). Türkçe Öğretmeni Adaylarının Konuşma Eğitimi Dersine Yönelik Tutumlarının Değerlendirilmesi. The Journal of Academic Social Science Studies, 5 (8) 337-358. [Google Scholar]
  12. Çakır, C. (2008). Nonverbal Cues in the Oral Presentations of the Freshman Trainee Teachers of English at Gazi University. Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28 (1), 127-152. [Google Scholar]
  13. Çintaş Yıldız, D. (2015). Etkileşimli Öğretim Stratejisinin Türkçe Eğitimi Ana Bilim Dalı Öğrencilerinin Konuşma Becerilerine Etkisi. Dil Eğitimi ve Araştırmaları Dergisi, 1 (1), 14-43. [Google Scholar]
  14. Çongur, H. R. (1995). Söz Sanatı. TÖMER Dil Dergisi, 28. [Google Scholar]
  15. Demirel, Ö. (1999). Türkçe Öğretimi. İstanbul: Millî Eğitim Yayınları. [Google Scholar]
  16. Doğan, Y. (2009). Konuşma Becerisinin Geliştirilmesine Yönelik Etkinlik Önerileri. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(1), 185-204. [Google Scholar]
  17. Dülger, M. (2011). Konuşma Becerisinin İlköğretim Öğrencilerine Öğretimi Üzerine Bir İnceleme. Yüksek Lisans Tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir. [Google Scholar]
  18. Ergenç, İ. (1995). Konuşma Dili ve Türkçenin Söyleyiş Sözlüğü. Ankara: Simurg Kitapçılık. [Google Scholar]
  19. Gündüz, O. (2007). Konuşma Eğitimi. (Ed. A. Kırkkılıç ve H. Akyol). İlköğretimde Türkçe Öğretimi içinde (ss. 93-148). Ankara: Pegem Akademi Yayınları. [Google Scholar]
  20. Güneş, F. (2007). Türkçe Öğretimi ve Zihinsel Yapılandırma. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım. [Google Scholar]
  21. Karahan (Ürün), B. (2015). Türkçe Öğretmen Adaylarının Konuşma Eğitimine Yönelik Tutumları (Kars İli Örneği). Kafkas Üniversitesi, e-Kafkas Eğitim Araştırmaları Dergisi, 2 (1), 38-45. [Google Scholar]
  22. Karakoç-Öztürk, B. ve Altuntaş, İ. (2012). İlköğretim İkinci Kademede Konuşma Eğitimine Yönelik Öğretmen Görüşleri: Nitel Bir Çalışma. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 1(2), 342-356. [Google Scholar]
  23. Karasar, N. (1995). Bilimsel Araştırma Yöntemi. (7. Baskı). Ankara: 3A Araştırma Eğitim Danışmanlık Ltd. [Google Scholar]
  24. Kavcar, C., Oğuzkan F. ve Hasırcı, S. (2016). Türkçe Öğretimi Türkçe ve Sınıf Öğretmenleri İçin. (Genişletilmiş 9. Baskı), Ankara: Anı Yayıncılık. [Google Scholar]
  25. Kaya, M. (2004). Üniversite Öğrencilerinin Türkçede Yanlış Ünlü Sesletimleri. Hasan Ali Yücel Eğitim Fakültesi Dergisi, (1), 89-97. [Google Scholar]
  26. Nalıncı, A. N. (2000). Avrupa Birliği’ne Tam Üyelik Yolunda Başarının Anahtarı: Yeniden Yapılanma. Ankara: Ümit Yayınları. [Google Scholar]
  27. Özbay, M. (2005). Sesle İlgili Kavramlar ve Konuşma. Millî Eğitim Dergisi, 33 (168), 116- 125. [Google Scholar]
  28. Öztürk, B. K., Altuntaş, İ. (2012). İlköğretim İkinci Kademede Konuşma Eğitimine Yönelik Öğretmen Görüşleri: Nitel Bir Çalışma. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 1 (2), 342-356. [Google Scholar]
  29. Sağlam Yeşiltepe, Ö. (2010). 7. Sınıf Öğrencilerinin Hazırlıksız Konuşma Becerileri Üzerine Bir Araştırma. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi, Ankara. [Google Scholar]
  30. Sargın, M. (2006). İlköğretim Öğrencilerinin Konuşma Becerilerinin Değerlendirilmesi- Muğla İli Örneğinde. Yüksek Lisans Tezi. Muğla Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Muğla. [Google Scholar]
  31. Sever, S. (2004). Türkçe Öğretimi ve Tam Öğrenme. (4. Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık. [Google Scholar]
  32. tdk.gov.tr [Google Scholar]
  33. Taşer, S. (2001). Konuşma Eğitimi. Ankara: Dost Kitabevi.  [Google Scholar]
  34. Temizkan, M. ve Atasoy, A. (2016). Konuşma Becerisinde Aşamalı Gelişim Modelinin Etkililiği Üzerine Bir Değerlendirme. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13 (34), 78-97. [Google Scholar]
  35. Temizyürek, F., Erdem, İ. ve Temizkan, M. (2007). Konuşma Eğitimi. Ankara: Öncü Kitap. [Google Scholar]
  36. Topçuoğlu Ünal, F. ve Degeç, H. (2012). Öğretmen Görüşlerine Göre Konuşma Eğitiminde Karşılaşılan Sorunlar. The Journal of Academic Social Science Studies. 5 (7), 735-750. [Google Scholar]
  37. Yalçın, A. (2006). Türkçe Öğretim Yöntemleri Yeni Yaklaşımlar. (2. Baskı). Ankara: Akçağ Yayınları. [Google Scholar]
  38. Yangın, B. (1994). İlkokul Öğretmenlerinin Türkçe Dersindeki Davranışları. Yüksek Lisans Tezi. Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara. [Google Scholar]
  39. Yelok, V. S. ve Sallabaş, M. E. (2009). Öğretmen Adaylarının Sözlü Anlatım Dersine ve Sözlü Anlatıma Yönelik Tutumlarının Değerlendirilmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 7 (3), 581-606.  [Google Scholar]
  40. Yılmaz, F. ve Cımbız A. T. (2016). İlkokul Türkçe Dersi Konuşma Becerisi Üzerine Bir İnceleme. The Journal Of Academic Social Science Studies, 49 (1), 25-46. [Google Scholar]