Pen Academic Publishing   |  ISSN: 2602-4780   |  e-ISSN: 2602-4489

Original article | International Journal of Innovative Approaches in Education 2018, Vol. 2(2) 57-66

2015 PİSA Sonuçlarının Yorumlanması ve Finlandiya-Türkiye Eğitim Sistemlerinin Kıyaslanması

Pınar Özel

pp. 57 - 66   |  DOI: https://doi.org/10.29329/ijiape.2018.148.3   |  Manu. Number: MANU-1807-21-0003.R1

Published online: July 29, 2018  |   Number of Views: 105  |  Number of Download: 176


Abstract

PİSA, OECD’nin bir eğitim araştırmasıdır. PİSA’nın altıncı döngüsü olan PİSA 2015 uygulaması, 35’i OECD üyesi olmak üzere 72 ülke ve ekonomideki yaklaşık 29 milyon öğrenciyi temsilen 540 bine yakın öğrencinin katılımıyla 2015 yılı içerisinde gerçekleştirilmiştir. Millî Eğitim Bakanlığı Ölçme, Değerlendirme ve Sınav Hizmetleri Genel Müdürlüğü tarafından yürütülen PISA araştırmasının altıncı döngüsü olan 2015 uygulaması, Türkiye’de bilgisayar tabanlı olarak 5895 öğrencinin katılımı ile gerçekleştirilmiştir. Türkiye matematik okuryazarlığı sıralamasında 72 ülke içerisinde 50., okuma becerilerinde 50., fen okuryazarlığı ortalama puan sıralamasında ise 54. Sıradadır. Türkiye öğrenciler okul sonrasında derslerine haftalık ortalama 24,5 saat zaman ayırmaktadır. Almanya, Finlandiya, İsviçre ve Japonya gibi ülkelerde ise öğrenciler haftalık ortalama 10-15 saat arası okul sonrasında derslerine zaman ayırmaktadır. Ayrıca Türkiye’de okul öncesi eğitim almayan öğrenci oranı %46,3 iken, OECD oranı %4,5’tir. Finlandiya’da, eğitimde fırsat eşitliği, hümanist anlayış, hakim olan okuma kültürü, yaşam boyu öğrenme ilkesi, disiplin, esnek ve yerel bir eğitim sistemi, yüksek gelir seviyesi, öğrenci azlığı, öğretmenlik mesleğine duyulan saygı ve güven, sınav kaygısının olmaması vb. bakış açısının varlığı Finlandiya eğitim sistemini gıpta ile bakılan bir sistem haline getirmektedir. Türkiye’de ise durum halen Avrupa ülkeleri gerisindedir. Gelişmekte olan ülkeler statüsünde olan Türkiye’de, kişi başına düşen milli gelir Avrupa ülkelerinden azdır. Genç nüfus oranı hala Avrupa ülkelerine göre daha fazladır. Şehirleşme hızı Sanayileşme hızından geridir. Eğitime ayırdığı bütçe her ne kadar yıldan yıla artış gösterse de istenilen seviyelerde değildir. Uygulanan eğitim sistemleri sürekli ve sık aralıklarla değişmektedir. Öğretmenlerine güven tartışılmaktadır.

Keywords: Eğitim, Finlandiya, öğrenci, öğretmen, Pisa, Türkiye


How to Cite this Article?

APA 6th edition
Ozel, P. (2018). 2015 PİSA Sonuçlarının Yorumlanması ve Finlandiya-Türkiye Eğitim Sistemlerinin Kıyaslanması. International Journal of Innovative Approaches in Education, 2(2), 57-66. doi: 10.29329/ijiape.2018.148.3

Harvard
Ozel, P. (2018). 2015 PİSA Sonuçlarının Yorumlanması ve Finlandiya-Türkiye Eğitim Sistemlerinin Kıyaslanması. International Journal of Innovative Approaches in Education, 2(2), pp. 57-66.

Chicago 16th edition
Ozel, Pinar (2018). "2015 PİSA Sonuçlarının Yorumlanması ve Finlandiya-Türkiye Eğitim Sistemlerinin Kıyaslanması". International Journal of Innovative Approaches in Education 2 (2):57-66. doi:10.29329/ijiape.2018.148.3.

References
  1. Berry, J., & Sahlberg, P. (2006). Accountability affects the use of small group learning in school mathematics. Nordic Studies in Mathematics Education, 11(1), 5−31. [Google Scholar]
  2. Malaty, G. (2006). What are the Reasons behind the Success of Finland in PISA? Gazette des Mathematiciens, 108, 59-66. [Google Scholar]
  3. MEB, (2015). PISA 2015 Ulusal Nihai Raporu. Millî Eğitim Bakanlığı, Ölçme, Değerlendirme ve Sınav Hizmetleri Genel Müdürlüğü, Ankara. [Google Scholar]
  4. Kivirauma, J., & Ruoho, K. (2007). Excellent through special education? Lessons from the Finnish school reform. Review of Education, 53, 283-302 [Google Scholar]
  5. Petrov, G.(1928). “Beyaz Zambaklar Ülkesinde” sf. 62, 67. Koridor yayıncılık, İstanbul, 2017 [Google Scholar]
  6. OECD (2004). Learning for tomorrow's world. First results from PISA 2003. Paris: OECD. [Google Scholar]
  7. Sahlberg, P. (2007). Education policies for raising student learning: The Finnish approach. Journal of Education Policy, 22(2), 147–171. [Google Scholar]
  8. Simola, H., & Hakala, K. (2001). School professionals talk about educational changeinterviews with Finnish school level actors on educational governance and social inclusion/exclusion, in: S. Lindblad & T. Popkewitz S. (Eds), Listening to education actors on governance and social integration and exclusion (pp. 103-132). Uppsala: University of Uppsala. [Google Scholar]
  9. Simola, H. (2005). The Finnish miracle of PISA: Historical and sociological remarks on teaching and teacher education. Comparative Education, 41(4), 455–470. [Google Scholar]
  10. Türen, A. Özgür. (2018) “Köy Enstitüleri Dosyası” sf.18, 19 Destek yayıncılık, İstanbul. 2018 [Google Scholar]
  11. Välijärvi, J. (2002). Implications of the modular curriculum in the secondary school in Finland. In J. van den Akker, W. Kuiper, & U. Hameyer (Eds.), Curriculum landscapes and trends (pp.101-116). Dordrecht: Kluwer. [Google Scholar]
  12. Westbury, I., Hansen, S-E., Kansanen, P., & Björkvist, O. (2005). Teacher education for research-based practice in expanded roles: Finland’s experience. Scandinavian Journal of Educational Research, 49(5), 475-485. [Google Scholar]